Na jakie choroby może być narażony Owczarek Szkocki ?
Owczarki Szkockie nie są wrażliwą rasą. Jednak jest kilka chorób genetycznych które mogą wystąpić u osobników tej rasy więc warto o nich wiedzieć. Hodowcy mogą zapobiegać tym chorobom prowadząc badania i testy genetyczne. Psy w naszej hodowli posiadają badania DNA jednak takie badania nie są popularne w Polskich hodowlach.
Informacje:
1. Defekt MDR1
2. Dysplazja stawów biodrowych
3. Syndrom Szarego COLLIE
4. Genetyczne choroby oczu
5. ...
Defekt MDR1
Co to jest MDR1?
Defekt genu MDR1 (Multi-Drug Resistance) - Genetyczna nadwrażliwość na iwermektynę
Po raz pierwszy zaobserwowano u psów silne neurotoksyczne działanie iwermektyny w latach 80. Iwermektyna jest lekiem przeciwpasożytniczym, który w przypadku prawidłowo funkcjonującej bariery krew-mózg nie przedostaje się do tkanek mózgu.
U obciążonych genetycznie zwierząt (-/-) objawy neurotoksyczne występują już przy podaniu 150 ug na kg masy ciała ( tymczasem u zwierząt nie dotkniętych problemem podawanie dawek nawet do 2000?g/kg masy ciała nie powodowało żadnych skutków ubocznych). Objawy kliniczne u obciążonych zwierząt to: zaburzenia motoryki i koordynacji, brak orientacji, wymioty, drgawki, dreszcze, powiększenie źrenic, zwiększenie ślinienia, a także stany śpiączkowe. W konsekwencji może dojść do śmierci nadwrażliwego psa.
Wadę genu MDR1 wykryto do tej pory u takich ras tj: Collie (długo i krótko włose), Border Collie, Owczarek Australijski (Aussie), Owczarki Szetlandzkie (Sheltie), Owczarek Niemiecki, Bobtail, Biały Owczarek Szwajcarski, Whippet długowłosy,Chart gładkowłosy, Waller.
MDR1 dotyczyć może nie tylko psów rasowych ale także mieszańców każdej z ras wymienionych powyżej!
Spośród wszystkich przebadanych collie zdrowych collie (++) jest tylko ok. 22%
 |
Dziedziczenie MDR1
Defekt MDR1 dziedziczy się autosomalnie recesywnie. Oznacza to, że pies zachoruje tylko wtedy, jeśli otrzyma uszkodzony gen zarówno od ojca jak i matki. Tak więc i ojciec i matka muszą być nosicielami uszkodzonego genu. Nosiciele (+/-), tzn. zwierzęta z tylko jednym uszkodzonym genem, wprawdzie same nie cierpią na nadwrażliwość na iwermektynę, ale przekazują uszkodzony gen na 50% potomstwa.
Przy krzyżowaniu dwóch nosicieli istnieje ryzyko, że potomstwo będzie dotknięte chorobą. Dlatego nigdy nie należy krzyżować jednego nosiciela z drugim nosicielem.
Nasze psy hodowlane są przebadane pod kontem MDR1. Prowadzimy badania gentyczne aby wylkuczyć możliwość urodzenia się obciążonych gentetycznie szczeniąt. Tak więc w naszej hodolwi rodzą się przede wszystkim szczenięta z wynikiem +/+ sporadycznie także +/- ale nie ma możliwości aby urodziły się -/- !
 |
Oprócz iwermektyny i loperamidu znane są inne leki, po zastosowaniu których, w połączeniu z uszkodzonym białkiem MDR1 podejrzewa się możliwość przejścia do tkanki mózgowej. Należą tu m.in.: digoksyna, winkrystyna, winblastyna, doksorubicyna, cyklosporyna, grepafloksacyna, sprafloksacyna, ondansetron, chinidyna, ebastyna, deksametazon.
LISTA LEKÓW MDR1:
Srodki odrobaczajace: Ivermectin , Selamectin, Moxidectin, Doramectine, Abamectine, Milbemycine
Leki nasercowe: Digoxin, Quinidine, Digitoxine, Diltiazem, V érapamil
Gastrologiczne: Loperamid, Domperidon, Cimetidine, Ondansetron, Immodium, Loperal
Preparaty immunosupresyjne.: Cyclosporin A,Tacrolimus
Sterydy: Dexamethasone, Hydrocortisone
Leki onkologiczne: Doxorubicine, Paclitaxel, Vincristine, Vimblastine, Dactinomicine, Mitoxantrone
Narkotyki: Morfina
Antybiotyki: Erythromycin, Grepafloxacin, Sparfloxacine
Środki przeciw-drgawkowe: Fenytoina
Środki hormonalne: Oestradiol
A/ Szkodliwość udokumentowana lub wielce prawdopodobna:
Acepromazine (tranquilizer)
Butorphanol (przeciwbólowy)
B/ Mozliwość wystąpienia powikłań:
Ondansetron
Domperidone
Paclitaxel
Mitoxantrone
Etoposide
Rifampicin
Quinidine
Morphine
Do listy tej ciągle dodawane są kolejne leki. Ostatnio potencjalnym zagrożeniem są też środki odrobaczające firmy Novartis: Milbemax, Program More, Interceptor, Sentinel.
(Na podst. art. z dnia 06.09.2004 opublikowanego przez Uniwersytet w Giessen http://www.uni.giessen.de oraz z amerykańskiej strony http://www.vetmed.wsu.edu/depts-VCPL/)
Jak stwierdzić defekt MDR1?
Odkrycie mutacji doprowadziło do skonstruowania testu DNA, za pomocą którego można z dużą pewnością zidentyfikować psy, które wykazują genetycznie uwarunkowaną nadwrażliwość na iwermektynę.
W celu przerpowadzenia takiego testu należy udać się do lekarza weterynarii który pobierze próbki (krew lub śluzówkę z dziąsła) i prześle je do odpowiedniego laboratorium.
Laboratoria wykonujące testy w tym kierunku: LABOKLIN GENOMIA
Dysplazja stawów biodrowych
Dysplazja (HD)- czyli zwyrodnienie stawów biodrowych.
- A - stawy wolne od dysplazji
- B - stawy prawie normalne
- C - lekka dysplazja
- D - średnia dysplazja
- E - ciężka dysplazja
STOPNIE DYSPLAZJI:
W Polsce obowiązkowi badania dysplazji podlegają rasy:
bernardyn, berneński pies pasterski, bokser, briard, doberman, hovawart, mastino napoletano, nowofundland, owczarek flandryjski, owczarek kaukaski, owczarek niemiecki, polski owczarek nizinny, owczarek podhalański, owczarek południowo-rosyjski, owczarek staroangielski, rottweiler, sznaucer olbrzym, szwajcarski pies pasterski oraz Owczarek Szkocki.
 |
Syndrom Szarego COLLIE
Syndrom Szarego Collie (ang. Grey Collie Syndrom) - Cykliczna neutropenia psów (GSC)
Jest zaburzeniem procesu produkcji krwinek występujące u collie. Cykliczny spadek liczby krwinek ma miejsce co 10-12dni w wyniku czego chore psy mają skłonność do krwotoków oraz są bardzo podatne na infekcje.
Jest to poważne genetyczne zaburzenie i dotknięte chorobą psy mimo najlepszej opieki rzadko żyją dłużej 2-3lata. Większość umiera w przeciągu kilku pierwszych tygodni.
Chore szczenięta wyróżniają się spośród zdrowego rodzeństwa: są mniejsze i słabsze. W ciągu pierwszych 8-12 tygodni życia rozwijają się objawy kliniczne: gorączka, biegunka, bóle stawów, nawracające infekcje bakteryjne atakujące głównie drogi oddechowe i układ pokarmowy, skórę, także oczy.
Choroba występuje u wszystkich tzw. szarych collie (nie chodzi o blue-merle). Chore szczenięta charakteryzują się srebrzystą sierścią , może ona przybierać odcień od bardzo jasnego do czerwono-czarnego , czasami trochę żółtawego. Taka "szarość" może występować u psów z każdym umaszczeniu. Wydawać się może wtedy że to inne nowe umaszczenie.
 |
Na zdjęciu powyżej widoczne są dwa szczenięta z GSC które wyróżniają się spośród rodzeństwa. Najmniejszy szczeniak powinien być umaszczenia tricolor jednak jego kolor jest dziwny (ten zmarł zaraz po porodzie).
 |
Drugi szczeniak powinien być umaszczenia blue-merle jednak jest jakby wyblakły. Ma bardzo jasne, prawie białe połyski, a jego plamy są ciemno szare a nie czarne jak u jego rodzeństwa. Ona jest także o połowę mniejsza od swojego rodzeństwa.
 |
Wszystkie szczeniaki w miocie mają czarne nosy -POZA tymi z syndromem szarego collie. Jeśli nos staje się szary jest to objawem patognomonicznym (potwierdza chorobę). Śniade psy z GSC mają nosy brązowe lub jasno beżowe ale nigdy czarne (tak jak zdrowe psy).
Poza brakiem pigmentu nosa brakuje także kompletnych znakowań na głowie . Zdrowe collie o umaszczeniu tricolor lub blue-merle mają prawidłowo mają typowe znakowania - podpalanie.
 |
 |
(zdjęcia: Dr. William Osborne) Ten sam szczeniak (Sugar) w wieku 3 miesięcy
 |
(zdjęcia: Dr. William Osborne) SUGAR w wieku 8miesięcy
 |
(zdjęcia: Cheryl Adlers) SUGAR w wieku 16 miesięcy
 |
SUGAR wróciła do domu w 23 maja 2008r.
 |
Powyższe zdjęcie z dnia 29.06.2008 - SUGAR jest słodką dziewczynką. Waży 14.97kg i ma 50.8cm wysokości.
Więcej zdjęć SUGAR i informacje o leczeniu na stronie: http://www.bitoheavencollies.com/GrayCollie.html
(PIES nosiciel + SUKA NOSICIEL = 25% szczeniąt CHORYCH, 50%szczeniąt NOSICIELI, 25% szczeniąt ZDROWYCH)
Obydwa psy (matka i ojciec) muszą być nosicielami by ujawnił się ten wadliwy gen (autosomalny resecywny). Nosiciele nie objawiają choroby. Więc jeśli masz psa nosiciela - to twój pies będzie miał doskonałe zdrowie pod każdym względem i nie musisz się o niego bać. Ale jeśli skojarzysz go z psem który nosi taki sam gen to powstaje nie tylko ryzyko urodzenia się chorego klinicznie psa, możesz być także pewny, że wyhodujesz kolejne pokolenie nosicieli GSC.
Psy posiadające wadliwe geny te chore jak i nosiciele powinny być usuwane z dalszej hodowli
GSC już nie istnieje - wielu hodowców tak sądzi. Jednak choroba nie zaniknęła, uderza w wiele z dzisiejszych dużych hodowli. Skąd się to bierze?
Syndrom Szarego Collie był udokumentowany w wielu różnych liniach hodowlanych już ponad 60 lat temu.
Materiał opracowany na podstawie: http://www.bitoheavencollies.com/GrayCollie.html , http://www.colliedog.org/GreyCollie.html, Copyright:ACTIS Poland FCI
Genetyczne choroby oczu CEA/PRA/KAT
CEA lub CH - (Collie Eye Anomaly) Anomalia oczu collie
Jest to choroba dziedziczna objawiającą się zmianami w obrębie siatkówki oka, może przybierać różne postaci. Czasami zmiany siatkówki mogą być jedynie nieznaczne, wskutek czego choroba może przebiegać niezauważona.
CRH (chorioretinal hypoplasia) to najłagodniejsza postać CEA - możliwa jest do wykrycia u szczeniąt do 9 tygodnia życia, a wywołane nią zmiany zostają pokryte złogami pigmentu. W okresie późniejszym postać ta nie jest możliwa do wykrycia, a dotknięte nią psy funkcjonują normalnie. Choroba nie postępuje z wiekiem, co oznacza, że utrata wzroku nie nastąpi dopiero w późniejszym wieku.
Rasy narażone: Border Collie, Owczarki Szkockie Collie, Owczarki Szetlandzkie, Owczarki Australijskie, Whippety Długowłose, Landshire Heeler i Nova Scotia Duck Tolling Retriever.
PRA - (Progressive Retinal Atrophy) postępujący zanik siatkówki
|